آرام‏ ‏تر‏ ‏بیا‏ ‏بگذار‏ ‏صدای‏ ‏قدم‏ ‏هایت‏ ‏بغضم‏ ‏رانشکند

‏سکوتت،چشمانم‏ ‏را‏ ‏به‏ ‏قطره‏ ‏واندارد...‏

پاهایم‏ ‏سست‏ ‏شده،به‏ ‏لرزه‏ ‏واندارد...‏

‏زبانم‏ ‏توان‏ ‏بازگوی‏ ‏احساسم‏ ‏را‏ ‏دریده‏ ‏است..‏

‏دلم‏ ‏آشوب‏ ‏آمدنت‏ ‏را‏ ‏دارد...‏

‏‏وای‏ ‏که‏ ‏چه‏ ‏اجحاف‏ ‏بزرگیست‏ ‏له‏ ‏شدن‏ ‏روی‏ ‏کاغذ‏‏‏

‏‏زیرحچم‏ ‏خطوط‏ ‏بطلان‏ ‏یا‏ ‏حروف‏ ‏تنابیده‏ ‏شده‏ ‏بهم‏ ‏‏

‏‏تنها‏ ‏به‏ ‏جرم‏توالی‏ ‏سه‏ ‏گناه.....‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏

‏‏ ‏‏

/ 0 نظر / 54 بازدید