شب مهتابی

بـاغ صـد خـاطره خـندید

                               عـطر صـد خـاطره پـیچید

یـادم آمـد کـه شـبی بـا هـم از آن کـوچه گـذشتیم

پـر گـشودیم و در آن خـلوت دلـخواسته گـشتیم

سـاعتی بـر لـب آن جـوی نـشستیم

تـو هـمه راز جـهان ریـخته در چـشم سـیاهت

مـن هـمه مـحو تـماشای نـگاهت

  آسـمان صـاف و شـب آرام

            بـخت خـندان و زمـان رام

                       خـوشه ی مـاه فـرو ریـخته در آب

                                  شـاخه ها دسـت بـرآورده بـه مـهتاب

     شـب و صـحرا و گـل و سـنگ

                       هـمه دل داده بـا آواز شـباهنگ

یـادم آیـد تـو بـه مـن گـفتی از ایـن عـشق حـذر کـن

لـحظه ای چـند بـر ایـن آب نـظر کـن

آب آیـینه ی عـشق گـذران اسـت

تـو کـه امـروز نـگاهت بـه نـگاهی نـگران اسـت

 بـاش فـردا کـه دلـت بـا دگـران اسـت

تـا فـراموش کـنی چـندی از ایـن شـهر سـفر کـن

              بـا تـو گـفتم حـذر از عـشق؟ نـتوانم

                                  سـفر از پـیش تـو؟ هـرگز نـتوانم!

روز اول کـه دل مـن بـه تـمنای تـو پـر زد

                   چـون کـبوتر لـب بـام تـو نـشستم

تـو بـه مـن سـنگ زدی مـن نـرمیدم نـگسستم

بـاز گـفتم کـه تـو صـیادی و مـن آهـوی دشـتم

تـا بـه دام تـو در افـتم هـمه جـا گـشتمو گـشتم

           حـذر از عـشق نـدانم

    سـفر از پـیش تـو هـرگز نـتوانم، نـتوانم

اشـکی از شـاخه فـرو ریـخت

مـرغ شـب نـاله ی تـلخی زد و بـگریخت

             اشـک در چـشم تـو لـرزید

                           مـاه بـر عـشق تـو خـندید

یـادم آیـد کـه دگـر از تـو جـوابی نـشنیدم

          پـای در دامـن انـدوه کـشیدم

                                                نـگسستم نـرمیدم

رفـت در ظـلمت غـم آن شـب و شـبهای دگـر هـم

نـه گـرفتی دگـر از عـاشق آزرده خـبر هـم

نـکنی دیـگر از آن کـوچه گـذر هـم

                   بـی تـو امـا بـه چـه حـالی مـن از آن کـوچه گـذشتم....

/ 0 نظر / 19 بازدید